Lekarstwa od których się odchodzi
Jak wspomnieliśmy w poprzednim artykule AZA wymaga specjalistycznych lekarstw, które muszą spełniać szereg funkcji. W tym artykule weźmiemy pod lupę 3 rodzaje lekarstw i pokrótce je opiszemy. Na pierwszy ogień pójdzie klometiazol. W Europie lk ten jest uznawany za lekarstwo, które w swoim działaniu oraz skuteczności działania jest podobne do lekarstw z gruby BDZ. Ta sytuacja wygląda w krajach europejskich, w naszym kraju możemy jednak zauważyć tendencję, która odchodzi od stosowania tego leku.
Głównym powodem odstępowania od stosowania jest to że częściej niż w przypadku lekarstw z grupy BDZ znajdujemy przeciwwskazania do stosowania oraz o wiele częściej dochodzi do objawów niepożądanych. Dodatkowo problemem jest również krótki okres trawienia jak i brak możliwości wstrzyknięcia do mięśnia. Kolejny problem jest taki, że lek może być podawany w niewielkich dawkach gdyż ma silne działanie uzależniające. Z wyżej wymienionych powodów uważa się że powinien być stosowany najrzadziej jak to tylko możliwe.
Kolejna grupa lekarstw to neuroleptyki. Podobnie jak poprzednie lekarstwo te leki stosowane są w leczeniu coraz rzadziej, właściwie zastosowania już tylko znajdują w przypadku bardzo silnych majaczeń, gdy dochodzi do zagrożenia życia. Neuroleptyki wykorzystuje się w leczeniu, kiedy zawodzą lekarstwa z gruby BDZ. Pomimo że lek jes skuteczny i w mniejszych dawkach, badania dowiodły, że umieralność w przypadku stosowania tego lekarstwa jest wyższa. Dodatkowo nie działają przeciwdrgawkowo, a co gorsza stwierdzono działanie wręcz odwrotne. Dlatego absolutnie osoby, u których stwierdzono drgawki w wywiadzie nie powinny dostawać leków z tej grupy. Dodatkowy problem to w przypadku leczenia lekami z tej grupy AZA jest spadek ciśnienia oraz możliwość zapaści. Jak widać na przykładzie tych dwóch lekarstw, to co jest używane w Polsce niekoniecznie tak samo jest uznawane za skuteczne w krajach Europy zachodniej. Wcale to jednak nie znaczy, że tamci lekarze mają rację.
Podobne wpisy
Alkoholizm jest poważnym problemem społecznym i w jego leczeniu wypróbowano już bardzo wiele lekarstw jak i procedur leczenia. Przeprowadzono ich ponad 200. Wszystkie te badania zdecydowanie przyczyniły się do lepszego poznania choroby. Obecnie uważa się za najskuteczniejsze dwa leki benzodiazepin lub klometiazolu. Podczas badań stwierdzono, że dwa wymienione są najskuteczniejsze, jednak znaleziono kilka innych, które mogą być stosowane w przypadku niektórych objawów AZA.
AZA to alkoholowe objawy abstynencyjne, występują one u osób uzależnionych od alkoholu, nasilają się i występują u osób, które zaprzestały picia alkoholu lub zmniejszyły jego dawkowanie. Pierwsze objawy są zauważalne w momencie, kiedy obniża się stężenie alkoholu w organizmie. Przeważnie jest to okres do kilkunastu godzin po spożyciu alkoholu. W zdecydowanej większości AZA u osób chorych przebiega bez żadnych skutków powikłaniowych. Jednak do 15% badanych stwierdzono powikłania w czasie AZA, przeważnie jako drgawki lub przewidzenia. Często te dwa objawy występują razem.
Podstawowym celem leczenia AZA jest jak najbezpieczniejsze odstawienie alkoholu przez pacjentów, którzy zdecydowali się zerwać nałogiem lub muszą przestać pić ze względów zdrowotnych. Minimalizowanie tego okresu jest bardzo ważne, gdyż oprócz tego że ma przykre skutki uboczne to również jest niebezpieczny dla zdrowia a w niektórych przypadkach nawet życia pacjenta. Zadaniem lekarza i leków jest przeprowadzenia pacjenta przez AZA w taki sposób, żeby objawy przebiegały bezobjawowo i bez powikłań. Bardzo ważne jest to żeby zapobiec tak zwanemu torowaniu, czyli powstaniu zjawiska powikłanego po raz pierwszy po odstawieniu alkoholu. Jeżeli torowania nie udaje się zatrzymać to prawdopodobieństwo występowania powikłań jest w późniejszym okresie większe. Wyżej wymieniono cele podstawowe i minimalne. Maksymalnym do osiągnięcia celem jest przeprowadzenie detoksu, po tym okresie jest szansa że pacjent zechce leczyć się odwykowo.