I właśnie po to, każdy człowiek rodzi się z wolną wolą, własnym sumieniem i inteligecją, a z biegiem czasu zyskuje mądrość która przychodzi z doświadczeniem i każdy może sam wyrobić sobie zdanie na jakiś temat nie koniecznie słuchając tego co pitolą w TV czy w gazetach. Trzeba czerpać z różnych źródeł i mieć własne zdanie. Precz z opiniotwórczością za zeta pińdziesiąt.

pozdrawiam

Poza tym popyt kreuje podaż. Dziennikarstwo jest mierne, bo jest przyzwolenie czytelników na mierne teksty. Tak jest z tabloidami. Nie byłoby ich, gdyby ludzie nie kupowali tego typu gazet. A że kupują, więc wynika z tego, że rajcuje ich czytanie SE czy Faktu. Gdyby jednak ludzie zapragnęli lektury lepszych tekstów, jestem przekonana, że takie teksty by się pojawiły. Bo nie wierzę, że dziennikarz piszący dla SE jest kretynem i nie potrafi pisać lepiej. Myślę, że potrafi, ale skoro każą mu pisać w taki sposób, to on pisze. Jakoś na chleb trzeba zarabiać. I nie mylmy tego ze „sprzedawaniem duszy”, czy „kurwieniem się”. Bo ideologii do garnka nie włożysz, zupy z niej nie ugotujesz.
Jeśli zmieni się mentalność czytelników i zechcą oni powiedzieć „stop” tandecie i miernocie, zmieni się także jakość prasy krajowej. Póki co za mało ludzi mówi „stop”, więcej mówi „mam to w dupie, nie czytam gazet”, a znaczna większość łyka tą miernotę bez popitki. A ja się na to nie godzę. i już :)

Niestety, gnioty zalewają rynek prasy- niezależnie od tego, czy jest to „największa opiniotwórcza gazeta w kraju”, czy też najzwyklejszy „szmatławiec” znaleźć w nich można wiele gniotów. Nie chodzi tylko o brak wywiadów z opisywanym przez siebie środowiskiem. Często jest też tak, że nawet jeśli taki wywiad został przeprowadzony to efekt końcowy (czyt. gotowy artykuł) i tak jest jednym wielkim gniotem, bo dziennikarz tak czy siak ujął temat „po swojemu” bez sprawdzenia jakichkolwiek informacji choćby w google (co zajęłoby 5 minut dodatkowej pracy). Nie sprawdził, bo co? Bo brakło czasu, bo artykuł musi być jak najszybciej oddany, co w końcu „nie za to mu płacą” (w jego własnym mniemaniu).

Zdaję sobie sprawę, że wyrażana przeze mnie opinia jest krzywdząca dla całego środowiska dziennikarzy- również tych wybitnych jednostek (ze szczególnym uwzględnieniem słowa „jednostek”). Niestety z czegoś ona jednoznacznie wynika. Są gazety które nie nadają się nawet do zawijania ryb, nie mówiąc o czytaniu. Są jednak i takie do których zerkać warto, ze względu na starannie opracowane artykuły, które przyjemnie się czyta. Niestety ta „najbardziej opiniotwórcza” prasa do nich w moim skromnym mniemaniu nie należy.

Pozdrawiam Cię bardzo ciepło! :)

Powstaje też pytanie – kto to dziennikarz – czy osoba po dziennikarstwie? Czy może ktoś ze stażem 30 letnim dopiero ma prawo siebie nazywać dziennikarzem. Ostatnio modne jest bycie „reporterem społecznym” czy jak to tam zwą. Kiedyś na takich mówiło się konfident i donosiciel :)

Wg. mnie dziennikarstwo jak każdy wykonywany zawód ma swoje rekiny pływające przy powierzchni, średniaków czyli jakieś płocie, a na dnie pływają glonojady z brukowców. I gdzieś tam jeszcze leżą upadłe (roz)gwiazdy przysypane piachem czasu, które może kiedyś morze wyrzuci na światło dzienne. W tym dziennikarskim akwenie każdy obiera jakąś rolę, pływa tam gdzie lubi (lub raczej tam gdzie musi bo gdzie indziej nie może).

Nie napisałem, że czuję się głupszy nie czytając gazet, czy nie oglądając TV. Napisałem, że jeśli nawet nie jestem przez ten fakt w jakiś sposób mądrzejszy to przynajmniej nikt nie pierze mi mózgu. Od czasu do czasu wpada mi w ręce jakaś gazeta, artykuł w internecie i za każdym razem czytając ten zlepek myśli dziennikarskiej podnosi mi się ciśnienie lub pojawia mi się na twarzy uśmiech (w zależności od ogólnego nastroju). Czytam głównie artykuły związane z moim zawodem, albo z moim hobby, np. z lotnictwem. W obu przypadkach poziom dziennikarski jest tak niski, że nie można nawet powiedzieć, że sięgnął dna. W mojej ocenie jest to dno i 7 metrów mułu.

Zdanie o dziennikarzach wyrobiłem sobie już dawno- zarówno dzięki publikowanym przez nich tekstom jak i poprzez osobiste kontakty z reprezentantami tegoż „zacnego” zawodu (prasa, dziennikarze TV różnych stacji). Jeśli chce się być „Prawdziwym Dziennikarzem” trzeba być po prostu „Prawdziwą Szmatą”. Bez urazy dla prostytutek- te mają chociaż jakieś zasady i zdecydowanie bardziej się szanują niż dziennikarze. Artykuł musi być „na wczoraj”. Możliwie jak najszybciej. Trzeba go skończyć i przejść do następnego. Jest kiepski? Brakło czasu, może kolejny będzie lepszy (słowo „kolejny” niekoniecznie musi dotyczyć tego następnego). Istnieje oczywiście jeszcze coś takiego jak prasa fachowa i tutaj można spodziewać się ambitnych artykułów na ambitny temat- ale nie o takiej prasie i nie takim poziomie dziennikarstwa tutaj dyskutujemy.

Dochodzimy tu jednak również do pewnego błędnego koła. Ludzie przecież (na szczęście nie wszyscy) kochają wszechogarniającą nas tandetę, kicz i sensację. Trzeba sobie jednak jasno powiedzieć, że większość ludzi to idioci niepotrafiący używać mózgu, nie mający własnego zdania. Przecież to dla nich wydaje się największe „szmatławce” i to dla nich robi się (czyt. kopiuje z zagranicznych stacji TV) największe „szoł” telewizyjne (np. 10-ta już edycja „Tańca z ludźmi którzy być może znają gwiazdy”). Mamy więc w tym kraju niski poziom dziennikarstwa (nie ma co liczyć na rzetelność), aktorów z łapanki (gdzieś z przystanków autobusowych w „Warszawce”), gwiazdy jednej piosenki (bo nawet nie jednej płyty) i równie niski poziom polskiej kinematografii (4-ty, a może już 6-ty film z serii „kochaj i płacz” – zgubiłem się w obliczeniach, bo nie śledzę na bierząco).

I Ty mi mimo tego wszystkiego mówisz, że jakiś tam artykuł opublikowany w jakiejś tam gazecie jest nierzetelny? Bądź poważna! ;)